Ни кажале како да се грижиме за децата, како да го водиме домот, како да бидеме добри ќерки, сопруги, колешки и пријателки. Нè научиле да бидеме таму за сите, да не се жалиме и да издржиме. Но, никој не ни кажал дека среде сето тоа мораме да се чуваме и себеси. Многу жени после 40 тоа го сфаќаат дури кога телото или душата ќе речат: доста.
Кога се губиме среде грижата за другите
Во четириесеттите често сме во центарот на сè: децата сè уште нè бараат, родителите стареат и им треба поддршка, работата е одговорна, домот бара внимание. Деновите минуваат во трчање од една обврска до друга, а на крајот од денот за нас останува само замор.
Не го правиме тоа затоа што сме мачени, туку затоа што сакаме. Но, кога долго ги ставаме сите пред себе, полека се губиме: ги заборавуваме своите желби, своите потреби, па дури и тоа што нè радува.
Не можете да точите од празна чаша. Грижата за себе не е луксуз, туку услов да имате што да дадете.
Знаци дека сте се заборавиле
Се препознавате ли?
- Не се сеќавате кога последен пат сте направиле нешто само за себе.
- Се чувствувате виновно кога одморате.
- Постојано сте уморни, а сонот не помага.
- Лесно се нервирате или плачете.
- Ги одлагате своите лекарски прегледи, но никогаш туѓите.
- Кога некој ќе ве праша што сакате, не знаете што да одговорите.
- Чувствувате дека сите нешто бараат од вас, а никој не прашува како сте.
Зошто е толку тешко да мислиме на себе?
- Воспитување: многу од нас растеле со пораката дека добрата жена мисли прво на другите.
- Чувство на вина: веруваме дека ако мислиме на себе, ги запоставуваме другите.
- Навика: другите се навикнале дека ние сè решаваме.
- Перфекционизам: сакаме сè да биде направено совршено, па тешко делегираме.
- Страв: дека ќе не разочараме некого.
Грижата за себе не е себичност
Грижата за себе не значи да престанете да се грижите за другите. Значи да се вклучите и себеси во листата на луѓе за кои се грижите. Кога сме одморени, здрави и задоволни, имаме повеќе трпение, љубов и енергија и за блиските.
Како да почнете да се чувате себеси
1. Почнете од основите. Сон, редовни оброци, вода, движење. Тоа не се луксузи, туку темел.
2. Закажете ги своите прегледи. Гинеколог, мамографија, крвна слика, стоматолог. Со иста сериозност со која ги закажувате туѓите.
3. Кажувајте „не“. Без долги објаснувања. Секое „не“ на нешто што не ви одговара е „да“ за вас.
4. Делегирајте. Партнерот, децата, браќата и сестрите можат да преземат дел од обврските.
5. Одвојте време само за себе. Дури и 15 минути дневно, запишани во распоредот, како и секоја друга обврска.
6. Вратете се на она што ве радува. Хоби што сте го заборавиле, музика, книги, прошетки, танц, сликање.
7. Негувајте ги пријателствата. Разговорот со пријателка често е подобар лек од секој совет.
8. Слушајте го телото. Заморот, болката и несоницата се пораки, а не слабост.
9. Барајте помош. Од блиските, а кога е потребно и од психолог. Тоа е знак на сила.
10. Бидете нежни кон себе. Зборувајте со себе како што би зборувале со пријателка што е уморна и исплашена.
Мали ритуали за грижа за себе
- Утринско кафе во тишина, пред сите да станат
- Топла бања со омилена музика
- Прошетка во природа без телефон
- Вечерно пишување на три убави моменти од денот
- Неделно кафе со пријателка
- Еден ден месечно само за вас
Кога е потребна поголема помош
Ако чувствувате дека сте целосно исцрпени, дека не можете повеќе, дека сте постојано тажни или празни, разговарајте со лекар или психолог. Изгорувањето е реално, а грижата за менталното здравје е исто толку важна како и за физичкото.
Наместо заклучок
Можеби никој не ни рекол дека среде сè мораме да се чуваме и себеси. Но, сега го знаеме. После 40 имаме право, па дури и обврска, да се ставиме и себеси во центарот на сопствениот живот. Не наместо другите, туку покрај нив. Затоа што и вие сте важни. И вие заслужувате грижа.
